ตอนที่ 165 ข้าถามเจ้าคำเดียว เป็นคนหรือเป็นผี

ตอนที่ 165 ข้าถามเจ้าคำเดียว เป็นคนหรือเป็นผี

ตอนนี้หนิงหย่วนไม่กล้ากอดอวิ๋นซูนอนอีกแล้ว ตอนตื่นยังพอคุมตัวเองได้ แต่ถ้าเผลอหลับไปจนสะลึมสะลือแล้วเกิดไปกัดนางเข้าสักคำ หนิงหย่วนคงปวดใจจนแทบขาดใจตาย

จันทร์เสี้ยวลอยเด่น ไม่รู้ทำไมดวงจันทร์ที่แคว้นอวิ๋นเจียงถึงได้ดวงโตเป็นพิเศษ ตอนนี้หนิงหย่วนนั่งอยู่บนขั้นบันไดหินหน้าประตูห้อง มือยันกระบี่ไว้ แววตาเย็นเยียบและลึกล้ำ

สายลมพัดผ่านเป็นระลอกจนเส้นผมยาวสยายของเขาพลิ้วไหว คิ้วขมวดแน่น กลิ่นหอมประหลาดซึมลึกเข้าสู่หัวใจ ทำให้ความอยากในใจผุดขึ้นมาอีกครั้ง...

แววตาของหนิงหย่วนฉายประกายเด็ดขาด กัดปลายลิ้นตัวเองเต็มแรง กลิ่นคาวเลือดกระจายไปทั่วปาก ความเจ็บแปลบช่วยกดข่มความอยากในใจเอาไว้