เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 161 เซียนเหาะไม่ข้าม
“เห็นแก่เรื่องเก่าๆ งั้นหรือ ถ้าพวกเจ้าเห็นข้าเป็นหลานชายคนโตจริงๆ ข้าจะทำแบบนี้ไหม ก่อนหน้านี้ใช่ว่าข้าไม่เคยเตือนพวกเจ้าเสียหน่อย”
“บางเรื่องข้าแกล้งหลับตาข้างลืมตาข้างได้ เพราะข้าเห็นพวกเจ้าเป็นคนในครอบครัว แล้วพวกเจ้าล่ะ”
หลี่อวี้หวนได้แต่สะอื้นไห้ ปนเปไปกับเสียงร้องไห้ของจินเสี่ยวโต้ว ในมือนางยังกำป้ายหยกชิ้นเล็กที่อวิ๋นซูมอบให้ไว้แน่น สัญญาที่ว่าจะได้พบกันอีกในยุทธภพ นางพาลูกสาวมาด้วยใช่ว่าจะไม่มีเจตนาใช้เป็นโล่กำบัง จินต้าเป่าไหนเลยจะไม่รู้
“เป็นพวกเราสองสามีภรรยาที่ผิดต่อเจ้า จะลงโทษข้าอย่างไรข้าก็ยอมรับทั้งนั้น ขอแค่อย่างเดียวคือเสี่ยวโต้ว ในฐานะอา ข้าขอร้องเจ้าให้มอบอนาคตให้นางเถอะ นางยังเด็กนัก ไม่รู้เรื่องอะไรเลย...” จินอันพูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก เขามองดูลูกสาวแล้วรู้สึกละอายใจยิ่งนัก