ตอนที่ 136 ไขกระดูกวิเศษเจ็ดสี

ตอนที่ 136 ไขกระดูกวิเศษเจ็ดสี

จางเฟิงเหนียนมองผลไม้สีคราม กล่องกระบี่ และตอไม้บนโต๊ะของจินต้าเป่าพลางเบะปากพูด “ดูของที่พวกเจ้าเลือกมาสิ ช่างกะโหลกกะลาจริง ๆ ของต่อให้ดีแค่ไหน แต่น้ำหนักไม่พอมันจะมีประโยชน์อะไร!”

ฝั่งโน้นทั้งหินแบกภูเขา กลองหิน และแท่นเมฆาโลหิตต่างสำแดงนิมิตพิสดาร กลิ่นอายสะกดขวัญผู้คน พอเทียบกันแล้วฝั่งนี้ดูไม่เอาอ่าวจริง ๆ

เจ้าอ้วนจินตอกกลับ “เล็กแล้วจะทำไม รู้จักคำว่าเล็กพริกขี้หนูไหม เจ้าชอบของใหญ่ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าติดของใหญ่ สันดอนขุดง่ายสันดานขุดยาก ของเจ้าใหญ่เจ้าก็เปิดก่อนสิ!”

ทุกคนหันไปมองจินต้าเป่าด้วยสีหน้าพิลึก ทำไมคำพูดคำจาพอออกจากปากหมอนี่ถึงได้ฟังดูแปร่ง ๆ ไปหมด?