เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 127 ศิษย์ไม่จำเป็นต้องด้อยกว่าอาจารย์
“ไม่ใช่ละ... ข้าว่าเจ้าก็เป็นถึงคุณชายรองตระกูลจิน เป็นคนมีหน้ามีตาแท้ๆ ไหงถึงลงไปนอนดิ้นพราดๆ กับพื้นแบบนี้ ไม่อายคนบ้างหรือไง” หนิงหย่วนพูดอย่างจนใจ
“หน้าตามันกินได้ที่ไหนกัน เทียบกับแผ่นรองรองเท้ายังไม่ได้เลยมั้ง พี่หนิงยอมช่วยเถอะน่า! ข้ารับรองความปลอดภัยของเจ้าเลย รับรองว่าจะไม่เปิดเผยฐานะเจ้า แล้วก็ไม่ทำให้เสียกำหนดการเดินทางด้วย!”
“ปลาคุนเมฆาคลั่งตัวนี้จะแวะพักที่ท่าเรือจิงเจี่ยราวๆ ครึ่งเดือน คนบนเรือไม่น้อยก็ตั้งใจมาบ่อนพนันจิงเจี่ยครั้งนี้กันทั้งนั้น เจ้าอุดอู้อยู่แต่บนเรือมันจะไปสนุกอะไร จริงไหมล่ะ”
หนิงหย่วนตอบ “อืม... ข้าฝึกวิชาได้นี่!”
“อย่าเพิ่งสิพี่หนิง ท่านพี่หนิง บรรพบุรุษหนิง ไปกับข้าเถอะนะ ถือว่าไปเดินเล่นเปิดหูเปิดตาไง...”