กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 125 เทพเซียนตัวเป็นๆ ชัดๆ
หนิงหย่วนชะงักไป จะว่าไปชื่อนี้ก็ติดจะเชยอยู่บ้างจริงๆ อดถามด้วยความอยากรู้ไม่ได้ว่า “จินต้าเป่าหรือ ถามเสียมารยาทสักคำ พี่สาวเจ้าชื่ออะไรหรือ”
จินต้าเป่ายิ้มจนตาเรียวโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวพลางพูดว่า “จินฮวา! แต่ฮวานี้เป็นฮวาของงามจนจันทร์หลบโฉมจนมวลบุปผาอายนะ!”
หนิงหย่วนยิ้มพลางพูดว่า “เป็นชื่อที่ดีทีเดียว!”
“ไม่รบกวนการฝึกวิชาของน้องหนิงใช่ไหม ทางข้านี้เร็วมาก ประเดี๋ยวก็ขนเสร็จแล้ว!”
หนิงหย่วนส่ายหน้าแล้วพูดขึ้นว่า “ไม่ทราบว่าหินพวกนี้คือ...”
“ฮ่าๆ หินแร่ดิบที่ขุดขึ้นมาจากเหมืองเก่าจิงเจี่ย มีประโยชน์กับข้ามากเชียวล่ะ!” จินต้าเป่ายิ้มพลางพูด
สีหน้าของหนิงหย่วนดูพิลึก มิน่าล่ะเขาถึงสัมผัสได้ถึงไอพลังประหลาดสายนั้น ทั้งหนักอึ้งและเย็นเยียบอย่างยิ่ง แม้แต่เนตรปัญญาของเขาเมื่อแรกมองดูก็ยังมองไม่ทะลุ...