ตอนที่ 120 ปรมาจารย์พินิจศิลา

ตอนที่ 120 ปรมาจารย์พินิจศิลา

ในที่สุดหนิงหย่วนก็ไปเจอตะกร้าใส่หินดิบหลายใบตรงมุมชั้นไม้ ราคาที่ติดไว้ถูกมาก ส่วนใหญ่ไม่ถึงร้อยเหรียญ จึงอดถามไม่ได้ว่า “นี่คือ...”

“คุณชายหมายถึงพวกนี้น่ะหรือขอรับ นี่เป็นหินที่พวกปรมาจารย์กับผู้อาวุโสทั้งหลายฟันธงแล้วว่าเป็นหินขยะ ไม่มีดวงใจปราณวิญญาณอยู่เลย จึงวางไว้ในห้องโถงไม่ได้อีก นี่ก็เตรียมจะเอาออกไปไว้ที่ลานกว้างข้างนอกแล้ว แต่ก็อาจจะมีตาฝาดกันบ้าง คุณชายสนใจหรือขอรับ”

“แต่ข้าก็อยากจะเตือนคุณชายสักคำ ผู้น้อยทำงานที่นี่มาหลายปี ยังไม่เคยเห็นใครฟลุกได้ดีจากหินขยะพวกนี้เลยสักคน...”

แต่หนิงหย่วนกลับนั่งยองๆ ลงไปคุ้ยเลือกในตะกร้า เขาเห็นชัดๆ ว่ามีหินดิบสองก้อนในนั้นที่เปล่งแสงวิญญาณออกมา ก้อนหนึ่งเปล่งแสงถึงห้าสี ส่วนอีกก้อนมีแค่สีเดียว