กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 110 เพราะอะไรกัน
จิงหมิงหน้าเจื่อนไปถนัดตา สภาพดูไม่จืดเลยทีเดียว ดวงวิญญาณมังกรทั้งเก้าดวงพุ่งกลับเข้าแท่นฝนหมึก สายฟ้าราวม่านน้ำตกที่โหมกระหน่ำพลอยสลายหายไปด้วย ยามนี้จะมองหาซุ้มประตูเขาของวังนภาวิญญาณจากที่ใดได้อีก?
ยอดเขาหลักทั้งหนึ่งร้อยแปดลูกอันตรธานหายไปหมดแล้ว ทั่วทุกหนแห่งเต็มไปด้วยหลุมใหญ่ที่ถูกเพลิงอสนีบาตถล่มระเบิด ศาลาตำหนักด้านในก็ถูกกีบวัวย่ำยีแหลกไม่มีชิ้นดี ศิษย์ไม่รู้กี่มากน้อยเนื้อตัวมอมแมมร้องโอดครวญไม่ขาดสาย
พวกผู้อาวุโสหลายคนต่างเจ็บตัวไปตามๆ กัน ส่วนเว่ยคุนยิ่งแล้วใหญ่ ร่างกายท่อนล่างถูกเหยียบจมอยู่ใต้กีบวัว แววตาแก่ชรามีแต่ความสิ้นหวังมืดมน
“ผู้อาวุโสหยาง ข้าไม่ได้คิดจะกวาดล้างทำลายวังนภาวิญญาณ เพียงแต่มาพูดคุยเหตุผลเท่านั้น พวกเขาไม่ยอมฟัง จะเอาแต่ใช้กำลังกับข้า ข้าก็เลยต้องใช้กำลังตอบ”