กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 108 ดีดแข้งดีดขาในซุ้มประตูสำนักเจ้า
ในเวลานี้ ยอดเขาหลักทั้งหนึ่งร้อยแปดแห่งของวังนภาวิญญาณต่างเปล่งลำแสงวิญญาณพุ่งเสียดฟ้า หลอมรวมกันบนเวหา ม่านค่ายกลอันหนาเตอะดั่งชามแก้วคว่ำ คอยสูบคายพลังวิญญาณไม่สิ้นสุด สาดแสงเซียนออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า
และทรัพยากรที่ค่ายกลพิทักษ์เขาเผาผลาญไปในแต่ละช่วงเวลานั้นล้วนเป็นตัวเลขที่สะเทือนขวัญ เพียงพอจะให้ผู้บำเพ็ญขั้นแปดรู้ชะตาคนใดก็ตามกระหน่ำโจมตีนานกว่าเดือนโดยไม่แตกพัง นี่ก็คือความมั่นใจของขุมกำลังระดับสำนักระดับสวรรค์
นับดูแล้ว ค่ายกลพิทักษ์เขาของวังนภาวิญญาณไม่ได้เปิดใช้งานมาเกือบพันปี เพราะในแคว้นหมิงชางแทบไม่มีใครกล้าสั่นคลอนสถานะของมัน ทว่าวันนี้ไม่เหมือนวันวาน