ตอนที่ 83 ในเมื่อไม่ผิด ไยต้องหลบเลี่ยง

ตอนที่ 83 ในเมื่อไม่ผิด ไยต้องหลบเลี่ยง

เดินเตร็ดเตร่อยู่ในเมืองรอบหนึ่ง อวิ๋นซูไม่ได้นั่งในตะกร้าอย่างที่หาได้ยาก นางขี่อยู่บนคอของหนิงหย่วน สองมือกำถังหูลู่ไว้สี่ห้าไม้ กินจนมือเล็กๆ เหนียวเหนอะหนะไปหมด แถมยังคอยยื่นลงมาให้หนิงหย่วนกัดกินสักคำเป็นพักๆ

จากนั้นก็ไม่ได้โอ้เอ้อีก พวกเขามาถึงหน้าท่าเรือของจริง ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ ก็ได้ยินเสียงน้ำซัดสาดดังกึกก้องแล้ว สายตามองเห็นแม่น้ำชางเจียงที่ไหลพาดผ่านหลายทวีปอยู่ตรงหน้า

แม่น้ำชางเจียงกว้างกว่าร้อยลี้ แต่น้ำยังคงไหลเชี่ยวกรากอย่างยิ่ง คลื่นที่ซัดขึ้นมามักจะสูงหลายจั้ง คลื่นยักษ์ม้วนตัวบ้าคลั่ง สาดละอองน้ำฟุ้งกระจายไปในอากาศ ช่วยพัดพาความเย็นสบายมาสู่ฤดูร้อนอันอบอ้าวนี้ได้ไม่น้อย