เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 72 ดอกโรยเพียงข้ามคืน ผลดกเต็มกิ่งก้าน
บนเกาะกลางทะเลสาบ หนิงหย่วนพรวนดินใหม่อีกรอบ เขามองต้นไผ่เขียวที่ไหวเอนตามลมแล้วพูดเบาๆ ว่า “พี่ไผ่เขียว หนิงหย่วนต้องไปแล้วนะ อาจจะไม่ได้กลับมาอีกนาน คราวนี้เลยแวะมาบอกลา...”
พูดพลางวางตุ๊กตาไม้แกะสลักตัวเล็กลงใต้ต้นไผ่เขียวแล้วยิ้มพลางกล่าวว่า “ตอนที่ข้าไม่อยู่ มีตุ๊กตาตัวนี้อยู่เป็นเพื่อน แถมยังมีท่านครูอยู่ด้วย คงไม่ปล่อยให้พี่เป็นอะไรหรอก...”
ต้นไผ่เขียวไหวเอนไปมา คล้ายกำลังบอกลา แม้นางจะพูดไม่ได้ แต่หนิงหย่วนก็รู้สึกได้ว่านางหมายความเช่นนั้นจริงๆ
พอกลับถึงหุบเขา หนิงหย่วนก็เริ่มเก็บข้าวของอย่างเป็นระเบียบ เขาเป็นคนคิดวางแผนให้รอบคอบก่อนลงมือทำเสมอ จึงต้องเตรียมการให้พร้อมเข้าไว้ โชคดีที่โลกโพรงขนาดย่อมกว้างหนึ่งวาจุของได้ไม่น้อยทีเดียว