กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 70 ชายหนุ่มริมทางบ้านใด ชาตินี้ยามสง่างามพอดี
พอไม่มีเฉินเหิงอยู่ด้วย หนิงหย่วนก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง พอกลับไปฝึกหมัดใต้แผ่นศิลาเขียว แม้จะได้ผลอยู่บ้าง แต่เมื่อขาดพลังกดดันของเฉินเหิงมาคอยเคี่ยวเข็ญ ความก้าวหน้าก็ช้าเป็นเต่าคลาน
ถ้าพูดตามคำของเฉินเหิงก็คือคันไม้คันมืออยากโดนซ้อมอีกแล้ว หนิงหย่วนจึงหันไปมองสระอสนีหยินแทน
สระอสนีหยินในยามนี้ผ่านการนิ่งสงบมาสามปี ไม่ได้บ้าคลั่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว หากใช้อสนีหยินมาขัดเกลาเนื้อตัว ผลลัพธ์ย่อมไม่เลวแน่ อีกทั้งยังอาศัยพลังสายฟ้ามาเคี่ยวกรำปราณโลหิตและเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย เรียกว่าได้ประโยชน์หลายอย่างในคราวเดียว