กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 40 พี่ชายท่านนี้ดุดันจริงแท้
อวิ๋นซูก็กวาดสายตามองอยู่นาน ก่อนจะขมวดคิ้วพูดว่า “ไม่เห็นคนอย่างที่เจ้าว่าเลยนะ คงไม่ได้ไปแล้วหรอกหรือ...”
“อืม... ก็น่าจะไปแล้วแหละ ไม่รู้เหมือนกันว่าใช้วิธีไหน แต่ก็ดีแล้ว ข้าคงคิดมากไปเอง...”
หนิงหย่วนมองดูสระอสนีหยินที่วุ่นวายเละเทะเป็นโจ๊ก ก็ไม่ได้อยากหาเหาใส่หัวเข้าไปยุ่งเรื่องวุ่นวายนี้เลย
แต่ตอนที่เขากำลังจะผละไปนั่นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นกลางหัวของเขาทันที
“นี่ เจ้าคนไร้น้ำใจ จะยืนดูไปถึงไหน ยังไม่รีบมาช่วยข้าออกไปอีก ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าทิ้งข้าไว้คนเดียวตรงนี้ แม่นางอย่างข้าจะโดนพวกมันรังแกยับเยินขนาดนี้ไหม” เสียงไพเราะดั่งบทกวีและดอกกล้วยไม้ดังมา แฝงความตัดพ้ออยู่นิดๆ...