เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 33 ท่องไปอย่างช้า ๆ ในยุคดึกดำบรรพ์
ติงไห่ส่ายหัวที่มึนงงไปมา ใบหน้ายิ่งคล้ำเขียวขึ้นเรื่อย ๆ ตัวเขาเองก็เหลืออายุขัยอีกไม่มาก พอผ่านการเค้นแรงขนาดนี้ ความรู้สึกอ่อนล้าก็ถาโถมเข้ามาเป็นระลอกราวกับเกลียวคลื่น
เมื่อมองดูหนิงหย่วนที่ยังคงไม่กลัวตายและมุ่งหน้าลึกเข้าไปในหลินยวน ในใจก็นึกสงสัย ‘เจ้าเด็กนี่มันผิดปกติอะไรกันแน่ ทำไมความประหลาดของหลินยวนถึงทำอะไรมันไม่ได้เลย!’
ในเมื่อจนปัญญาจึงได้แต่หยุดพักรักษาตัวตรงนั้น พออยู่ในส่วนลึกของหลินยวน ติงไห่ก็ไม่กล้าทำอะไรตามอำเภอใจอีกต่อไป มิฉะนั้นนอกจากจะไม่ได้ยาเพิ่มอายุขัยแล้ว ยังต้องเอาชีวิตตัวเองมาทิ้งเสียเปล่า...
ไอหยินสังหารแถบนี้เข้มข้นอย่างยิ่ง มันคอยกัดกร่อนร่างของติงไห่อยู่ตลอดเวลา ต่อให้มีปราณโลหิตก็ต้านทานเอาไว้ไม่อยู่!