ตอนที่ 27 ยืมเสือปราบหมาป่าแล้วค่อยกลืนเสือ

ตอนที่ 27 ยืมเสือปราบหมาป่าแล้วค่อยกลืนเสือ

ลวี่เหลียงเบิกตากว้าง นึกว่าตัวเองหูฝาดไปชั่วขณะ ให้รออีกสองสามวันงั้นหรือ ถึงเวลานั้นผู้บำเพ็ญเมืองฝานเทียนคงวางตาข่ายฟ้าดินไว้หมดแล้ว พวกตนที่เป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อยสามตัว มีหรือจะดิ้นรนรอดไปได้

พวกเขาหาโรงเตี๊ยมในเสี่ยวเฟิงตูพักตามสะดวก จ่ายมุกหยินเปิดห้องหนึ่งห้อง แล้วทั้งสามก็นั่งล้อมโต๊ะ หนิงหย่วนหยิบเมล็ดทานตะวันหยกขาวในชะลอมออกมาวาง นั่งแทะเมล็ดทานตะวันไปปรึกษากันไปอยู่อย่างนั้น

หนิงหย่วนพูดขึ้นว่า “ตอนนี้สถานการณ์ไม่เป็นใจให้พวกเราเลย ไม่ว่าจะเป็นเมืองฝานเทียนหรือว่าติงไห่ ต่างก็รับมือยากทั้งคู่ ถ้าอยากกลับไปอย่างปลอดภัย ก็เลี่ยงการลงไม้ลงมือไม่ได้หรอก”

“ยังดีที่พวกเรายังมีไพ่ในมือ นั่นคือมุกราชาผีกับยาเพิ่มอายุขัย...”