ตอนที่ 1 สงบจิตจึงก้าวไกล

ตอนที่ 1 สงบจิตจึงก้าวไกล

ใต้หลินยวน แดนอันตรายอันดับหนึ่งแห่งเก้าแคว้นแห่งต้าหลัวซานไห่!

ความเจ็บปวดเสียดแทงราวกับโดนมีดกรีดปลุกให้หนิงหย่วนสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขานอนขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่บนเตียง อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัว หัวใจเต้นรัว ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีแดงสดดูประหลาด และหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

“บ้าจริง คำสาปโลหิตหกรากพิสุทธิ์กำเริบอีกแล้วหรือ!” หนิงหย่วนกัดฟันสบถ

บนหว่างคิ้วของเขามีรอยตราโลหิตหกสาย สายหนึ่งมืดดับไปแล้ว ส่วนอีกห้าสายกลับแดงก่ำผิดปกติ ในยามนี้หนิงหย่วนสูญเสียประสาทสัมผัสทั้งห้าไปจนสิ้น เหลือไว้เพียงจิตรับรู้ในกายเท่านั้น! ทุกครั้งที่เมฆดำอาถรรพ์ซึ่งปกคลุมปากเหวหลินยวนถูกเปิดออก จนแสงตะวันส่องเข้ามาในหลินยวน คำสาปโลหิตก็จะกำเริบขึ้นทันที

นับตั้งแต่เขาจำความได้ก็มีอาการนี้ติดตัวมาตลอด จึงทำได้เพียงกัดฟันอดทนและระวังไม่ส่งเสียงใดๆ ออกมา ยังดีที่มันกำเริบอยู่ไม่นาน อานุภาพของคำสาปโลหิตก็ค่อยๆ สลายตัวไปในที่สุด