ตอนที่ 164 เหตุใดจึงดีต่อเขาถึงเพียงนี้?

แผนการขององค์รัชทายาทไม่อาจกล่าวได้ว่าไม่ชั่วร้าย

เขาต้องการตรึงจาวจาวไว้บนเสาประจานแห่งประวัติศาสตร์ ให้นางไม่มีวันได้ผงาดขึ้นมาอีกชั่วกัปชั่วกัลป์

หลังจากเถาเยาฟังจบ ในใจก็บังเกิดความยินดีปรีดาเป็นล้นพ้นเช่นกัน

ขอเพียงจาวจาวตาย จวนอ๋องจิ้นก็ย่อมพังทลาย!

ถึงเวลานั้น นางไม่เพียงล้างแค้นชำระความเกลียดชังได้เท่านั้น แต่ยังสามารถอาศัยความดีความชอบจากการ “เปิดโปงนางมาร” เพื่อทำให้ตนเองได้รับศักดิ์ศรีและความสง่างามในอดีตทั้งหมดกลับคืนมาได้อีกครั้ง

นางราวกับได้แลเห็น อนาคตอันรุ่งโรจน์โชติช่วงไร้ขีดจำกัดของตนเองแล้ว

“ท่านอ๋องปรีชายิ่งเพคะ!” นางคุกเข่าลงทันที แสดงความจงรักภักดีต่อองค์รัชทายาท “หากท่านอ๋องมีรับสั่งสิ่งใด เถาเยายินดีบุกน้ำลุยไฟไม่เกี่ยงงอน!”

องค์รัชทายาททอดพระเนตรท่าทางประจบสอพลอนั้นของนาง ก็พยักพระพักตร์ด้วยความพึงพอใจ