เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวซิงหัวถูกตบฉาดนี้จนมึนงงไปหมด “เฮ่อจาวจาว เจ้ากล้าตบข้าหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าคือ—”
“เพียะ!”
จาวจาวฟาดฝ่ามือลงไปอีกฉาดตามอำเภอใจ “ตบเจ้าก็ตบเจ้าสิ ยังต้องดูฤกษ์ยามอีกรึไงเล่า”
ท่านพ่อมอบเกียรติยศแห่งท่านหญิงให้นาง มอบอภิสิทธิ์สูงสุดให้นาง มิใช่เพื่อให้ตนเองต้องมาทนรับความอยุติธรรมเสียหน่อย
ต่อให้ถอยไปหมื่นก้าว เฮ่อหลินยวนก็ยังมอบแหวนที่สามารถสั่งการองครักษ์เงาให้นางด้วย
เพียงแค่สิ่งที่มีอยู่นี้ ก็ไม่มีผู้ใดมีคุณสมบัติมาขึ้นเสียงใส่หน้านางได้แล้ว
“ท่านหญิงหยวนจาว ท่านทำร้ายคนเช่นนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ” เถาเยาแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจยิ่งนัก พลางเอ่ยเสียงอ่อนหวานว่า “วันธรรมดาต่อให้เถาเยาจะทำสิ่งใดไม่ดีหรือไม่เป็นที่พอใจของท่านเพียงใด แต่ท่านจะมาลงมือตีคนกลางถนนตามอำเภอใจเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ”