ตอนที่ 73 สุนัขภักดี

เรื่องกลัดกลุ้มใจ…… เช่นนั้นก็มีมากเกินไปแล้ว

จาวจาวกลอกตา “แต่ข้าเห็นหน้าเจ้าก็รำคาญใจแล้ว คุยกับเจ้ายังสู้ไปหาคนโง่คุยเล่นไม่ได้เลย”

เมื่อได้ยินวาจานี้ เซี่ยเยี่ยนหลี่ทิ้งเกี๊ยวไว้หนึ่งชามแล้วจึงเดินจากไป

จาวจาวคร้านจะสนใจ นั่งลงกินเกี๊ยว

ด้วยการมีอยู่ของหนอนกู่ นางจึงไม่กังวลเรื่องการวางยาพิษ

อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย……

ฝีมือของเซี่ยเยี่ยนหลี่นับว่าดียิ่ง

เกี๊ยวเป็นไส้หมูกับเห็ดหอม กินแล้วหอมสดใหม่เหนียวนุ่มหนึบหนับ พาให้อารมณ์ดีขึ้นมากทีเดียว

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง

เจ้าหมอนั่นเซี่ยเยี่ยนหลี่ก็กลับมาอีกครั้ง ยังคงตีหน้าเคร่งขรึมเช่นเดิม