กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 361 คนกลุ่มหนึ่งนั่งยองเรียงกันเป็นแถว
“ปู่ครับ พ่อพูดถูกครับ ผมยังเรียนไม่จบ ม.ปลาย เลย”
“รอเรียนจบ ม.ปลาย เมื่อไหร่ผมค่อยไปสมัครทหาร จะได้ไปหรือไม่ได้ไปก็ไม่เป็นไรครับ”
เสิ่นหมิงเทาเมื่อปีที่แล้วอาจจะยังอยากไปเปิดหูเปิดตาที่จิงตู ทว่าพอมาปีนี้เขากลับไม่ได้อยากไปขนาดนั้นแล้ว
สาเหตุหลักคือตอนนี้เขาอยู่ ม.4 แล้ว กำลังเตรียมตัวสำหรับการสมัครเป็นทหารหลังเรียนจบ จึงไม่มีเวลาไปคิดเรื่องพวกนั้น
“ปู้รู้ว่าแกอยากเป็นทหาร ในเมื่อแกอยากไปเป็นทหาร ปู่ย่อมสนับสนุนแกอยู่แล้ว”
“ผ่านปีใหม่ไปแกก็อายุ 16 แล้ว รอถึงเดือนกรกฎาคมถ้ากวายเป่ากับอาสองและอาสะใภ้รองของแกไม่ยุ่ง ก็จะพาแกไปเที่ยวชมดู”
เสิ่นฟู่กุ้ยเองก็รู้ว่าหากหลานชายคนโตของตนไปเป็นทหารแล้วจริง ๆ คงไม่มีเวลาได้ไปเที่ยวชมจิงตูอีก
“ครับ”