กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 350 ความขัดแย้งและการแข่งขันของเหล่าคุณปู่
นั่นเป็นถึงของที่ผู้นำมอบให้เลยนะ อย่าว่าแต่กระดาษห่อเลย ต่อให้เป็นท่อนไม้ท่อนเดียวก็ยังเป็นของวิเศษ!
“ก็ได้! ฉันจะเก็บไว้ให้เธอ”
ของสิ่งนี้ในยุคนี้อาจจะไม่มีราคาค่างวดอะไร แต่ถ้าผ่านไปอีกไม่กี่ยี่สิบปี บวกกับชื่อเสียงนี้เข้าไป มันก็คือวัตถุโบราณชัด ๆ!
เสิ่นฟู่กุ้ยทำได้เพียงแค่มองตาปริบ ๆ หมดโอกาสกินขนม หากไม่ใช่เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง ป่านนี้เขาคงซื้อตั๋วรถไฟเดินทางไปจิงตูนานแล้ว
เสิ่นฟู่กุ้ยคุยโทรศัพท์กับเว่ยซูเฟินเสร็จแล้ว ในใจก็ยังไม่อาจสงบลงได้ กวายเป่าบ้านเขานี่มีอนาคตไกลจริง ๆ
นี่มันเป็นเรื่องที่สร้างเกียรติแก่ตระกูลขนาดไหนกันนะ!!!