กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 334 พัดลมเพดาน
“นั่นสิ ทุกเดือนต้องเขียนจดหมายส่งให้กวายเป่าตลอด”
เหลียงซินฉีหัวเราะพลางสั่นหน้า รู้สึกทอดถอนใจที่ลูกสาวอย่างเสิ่นอินติดเสิ่นเนี่ยนขนาดนี้ แต่ก็ดีใจที่ลูกสาวมีพี่น้องที่ดีตั้งแต่เด็ก
“พรุ่งนี้คุณช่วยเอาเข้าไปส่งให้เธอในเมืองหน่อยนะ”
“ไม่อย่างนั้นเธอคงเอาแต่บ่นไปอีกนาน”
ปีนี้เสิ่นอินอายุ 8 ขวบ ทุกวันพูดมากเหมือนคนช่างบ่น ถ้าเรื่องนี้จัดการให้เธอไม่ดี เธอคงทรมานทุกคนในบ้านแน่
เธอยึดมั่นในความเท่าเทียมของทุกคนอย่างถึงที่สุด ไม่มีใครรอดพ้นจากการบ่นของเธอไปได้
เสิ่นเนี่ยนกำลังกินข้าวอยู่ก็จามออกมาหลายครั้ง เว่ยซูเฟินจึงยื่นมือไปลูบหัวเธอ
“เป็นอะไรไป ไม่สบายหรือเปล่า”
“ตัวก็ไม่ได้ร้อนนี่ เจ็บคอไหม”