กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 324 เสิ่นฟู่กุ้ยกังวลว่าเว่ยซูเฟินจะไม่ต้องการตนแล้ว
เสิ่นฟู่กุ้ยหัวเราะพลางสั่นหน้า ทว่าหญิงแก่ของตนดูเหมือนกับหญิงแก่ในเมือง ใบหน้านั้นดูมีเลือดฝาดขึ้นไม่น้อย
ยืนอยู่ด้วยกันกับตน ตนเองที่เป็นคนต้องตากแดดจัดไปดูเเลคนทำงานที่แปลงนาทุกวัน
กลับเหมือนเป็นพ่อของหญิงแก่ตนเองเสียอย่างนั้น เสิ่นฟู่กุ้ยพลันเกิดความรู้สึกวิกฤตขึ้นมาทันที
“ยายแก่เอ๋ย ปกติเธอทำอะไรบ้างล่ะ”
“เหอะ เก็บความคิดเล็กคิดน้อยของแกไปเลยนะ”
คำด่าที่คุ้นเคย น้ำเสียงและท่าทางที่คุ้นเคย ทำให้น้ำใจที่แขวนอยู่ของเสิ่นฟู่กุ้ยขยับกลับเข้าที่ทันที
“ยังคงเป็นเธอที่เข้าใจฉัน”
“ไปให้พ้น”