กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 296 เสิ่นเนี่ยนกำลังจะได้ไปจิงตู!
“กวายเป่า!”
เสิ่นกังอี้ส่งยิ้มพุ่มตัวเสิ่นเนี่ยนขึ้นมาอุ้ม เสิ่นเนี่ยนยิ้มสดใสโผเข้ากอดคอเสิ่นกังอี้แน่น
“ท่านแม่! คิดถึงกวายเป่าไหม?”
“ฉันไม่คิดถึงหรอก”
“โกหก ชัดเจนว่าในสายตามีแต่กวายเป่า”
ฟางจือพอได้ยินตรรกะข้าง ๆ คู ๆ ของเธอก็หมั่นไส้จนต้องบีบแก้มเธอเบา ๆ ลูกสาวโตขึ้นมากแล้ว แต่ปากกลับยิ่งช่างพูดช่างเจรจากว่าตอนเด็ก ๆ เสียอีก
“มีแต่แกนั่นแหละที่เจ้าเล่ห์”
“แน่นอนอยู่แล้ว กวายเป่าเป็นเด็กฉลาดแสนรู้”
ฟางจือนึกขำจึงลูบหน้าเธอเบา ๆ เสิ่นเนี่ยนโผเข้าใส่อ้อมอกของเธอ ฟางจือจึงพยายามโอบอุ้มเธอไว้ในอ้อมกอดด้วยความยากลำบาก