ตอนที่ 234 เว่ยซูเฟินกลัวฟางจือจะหนีไป

ตอนที่ 234 เว่ยซูเฟินกลัวฟางจือจะหนีไป

“ดีเลยค่ะ พวกเราจะได้เจอกันทุกปี”

ฟางจือทั้งร้องไห้ทั้งยิ้มขณะเงยหน้ามองบิดามารดา

มารดาตระกูลฟางเช็ดน้ำตาให้เธอ ในสายตาเต็มไปด้วยความสงสารและความปิติยินดี

ลูกโตขึ้นแล้ว รู้ความเหมือนผู้ใหญ่ แถมทำอะไรก็มีสติรู้ความเหมาะสม พวกเธอจึงวางใจ

“ดีจ้ะ”

มารดาตระกูลฟางดึงเธอเข้ามากอดในอ้อมอก กอดไว้แน่น เหมือนตอนเด็ก ๆ ที่กอดเธอไว้ในอ้อมอกแสดงความออดอ้อนใกล้ชิด

น้ำเสียงของบิดามารดาอ่อนโยนและพึ่งพาได้ ฟางจืออยากได้มากกว่านี้อีก อยากได้เพิ่มขึ้นอีกนิด

อยากให้เวลาผ่านไปนานขึ้นอีกหน่อย ให้ตัวเองได้เป็นกวายเป่าในหัตถ์ของบิดามารดาเหมือนตอนเด็ก ๆ ที่มีบิดามารดาคอยหนุนหลังให้ทุกเรื่อง