กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 229 เสิ่นเนี่ยนกำลังเติบโต
“สหายเสิ่นเนี่ยนน้อย นายดูนี่สิ”
“สหายเสิ่นเนี่ยนน้อย ลูกหมูตัวน้อยในหมู่บ้านรอดชีวิตมาได้ทั้งหมดจริง ๆ ด้วย”
“เก่งจัง~ หมูน้อยเก่งจัง~”
.......
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว:
งานวิจัยของเสิ่นเนี่ยนเสร็จสิ้นแล้ว เธอทั้งขยันและมุมานะ จึงทำงานวิจัยสองชิ้นในมือเสร็จก่อนกำหนดถึงหนึ่งเดือน
งานวิจัยที่เดิมคาดว่าจะเสร็จในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ เธอทำเสร็จตั้งแต่ต้นเดือนมกราคม แถมยังทำวิจัยเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างด้วยซ้ำ
หลังจากห้องทดลองปิดลง ผู้อาวุโสหยวนและผู้อาวุโสหลี่ต่างมองหน้ากันด้วยความมึนงง ไม่ใช่สิ... เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?
“สหายเสิ่นเนี่ยนน้อย เธอ นี่มัน...”