ตอนที่ 222 วันหยุดมีสั้น ฟางจือทำใจอาลัยอาวรณ์ไม่ได้

ตอนที่ 222 วันหยุดมีสั้น ฟางจือทำใจอาลัยอาวรณ์ไม่ได้

หากอยู่ต่อ พอถึงช่วงตรุษจีน ผู้คนในหมู่บ้านก็จะรู้ว่าพวกเขาเคยเป็นถึงศาสตราจารย์ภาษาต่างประเทศ

ถึงตอนนั้นทุกคนจะไม่หัวเราะเยาะลูกสาวของพวกเขาหรือ

“พ่อฝ่ายดองแม่ฝ่ายดอง พวกท่านอยู่พักที่นี่ต่อเถอะ ทำตัวตามสบายเหมือนบ้านตัวเอง”

“ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยกลับไปฉลองตรุษจีนที่หมู่บ้านด้วยกัน พวกท่านยังไม่เคยเห็นเลยว่าบ้านของลูกรองกับสะใภ้รองในหมู่บ้านสร้างไว้ดีแค่ไหน”

“ไปพักสักระยะ อยู่เป็นเพื่อนสะใภ้รองให้เต็มที่”

พ่อฟางและแม่ฟางไม่ได้ตอบตกลง แต่หาข้ออ้างว่าถึงเวลานั้นค่อยว่ากันอีกที

ทว่าในความเป็นจริงทุกคนต่างดูออกว่าพวกเขาอยากอยู่เป็นเพื่อนฟางจือให้นานขึ้นอีกนิด