ตอนที่ 157 วันสุดท้ายของปี 1966

ตอนที่ 157 วันสุดท้ายของปี 1966

“ขอบคุณปู่ ๆ ย่า ๆ นะคะ!”

เสิ่นเนี่ยนล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้ใบเล็กของตัวเอง ล้วงเอาขนมและลูกกวาดที่เธอเก็บสะสมไว้นานออกมามอบให้เป็นของขวัญตอบแทน

“ของตอบแทนค่ะ! กินเลยค่ะ!”

เสิ่นเนี่ยนโบกมือขยับมือเล็ก ๆ ให้พวกเขากิน คนทั้งสามถูกการกระทำที่มอบของตอบแทนให้ของเธอทำเอาหัวเราะอย่างมีความสุข น้าสะใภ้โจวถึงกับหัวเราะจนน้ำตาไหลออกมา

มีเพียงท่านอาโจวที่รู้ว่าน้ำตาของเธอไม่ใช่น้ำตาแห่งความดีใจ แต่เป็นน้ำตาแห่งความคิดถึงพวกหลานชายหลังจากที่ได้เห็นเสิ่นเนี่ยน

น้าสะใภ้โจวกดมุมตาของตัวเองเบา ๆ เช็ดน้ำตาตรงมุมตาออกทั้งรอยยิ้ม แล้วอุ้มเสิ่นเนี่ยนอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มเธอไปหนึ่งที

“เด็กดี เด็กดี”