กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 146 ทั้ง 6 คนที่เดินทางมาถึง
“หัวหน้าหมู่บ้าน จะไม่เหลียวแหลกอดเอื้ออะไรเลยจริง ๆ หรือ”
เสิ่นฟู่กุ้ยมองดูสภาพของคนกลุ่มนี้แล้วในใจรู้สึกไม่ยินยอมอยู่บ้าง อายุอานามป่านนี้ยังต้องมารับเคราะห์กรรมเช่นนี้ หากบังเอิญเอาชีวิตไม่รอดขึ้นมาจะทำอย่างไร
“แล้วจะให้จัดการอย่างไรได้เล่า”
หัวหน้าหมู่บ้านเห็นสภาพอันน่าเวทนาของทั้ง 6 คน หากบอกว่าในใจไม่สงสารก็คงเป็นเรื่องโกหก แต่ยุคสมัยเช่นนี้จะเข้าไปยุ่งได้อย่างไร
“แต่คนจะมาเสียชีวิตในหมู่บ้านตระกูลเสิ่นของเราไม่ได้นะ”
เสิ่นฟู่กุ้ยเอ่ยชี้ประเด็นสำคัญ เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านได้ฟังก็รู้สึกว่ามีเหตุผล หากคนพวกนี้มาเสียชีวิตในหมู่บ้านตระกูลเสิ่น ไม่แน่ว่าเบื้องบนอาจส่งคนมาตรวจสอบอีก
“แบ่งธัญพืชหยาบกับฟืนสำหรับผ่านฤดูหนาวให้เสียหน่อย ช่วยซ่อมประตูให้.......เรื่องอื่น ๆ เราก็ยุ่งไม่ได้แล้ว”