กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 106 เสิ่นเนี่ยนตะกละจนเสกน้ำตาลทรายขาวออกมา
“อืม ให้เกือบอยู่กินข้าวด้วยคงไม่ดี”
ท่านปู่สามพยักหน้าสั่งให้พวกเขากลับไปรับเด็ก ๆ หากไม่กลับไปสักทีเว่ยซูเฟินคงได้รั้งตัวให้อยู่กินข้าวแน่ ยุคสมัยนี้ทุกบ้านต่างขาดแคลนธัญพืช จะเสียมารยาทเช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด
เหลียงซินฉียิ้มพร้อมเดินออกจากบ้าน ยังไม่ทันจูงมือไปถึงบ้านเสิ่นเนี่ยนก็เห็นลูกทั้งสองของตนจับมือกันเดินกลับบ้านพอดี เหลียงซินฉีก้าวไปข้างหน้าอุ้มเสิ่นอินขึ้นมา แล้วจับมือเสิ่นเจิ้งไว้
“กลับมาแล้วหรือ วันนี้เล่นเป็นอย่างไรบ้าง”
“สนุกมาก～ พรุ่งนี้จะไปอีก～”