กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 87 ความตกตะลึงของนางเอก
“ฉันจะไปอุ้มกระต่ายมาให้แก”
ฟางจือเองก็ไม่มีปัญญาแกะมือคู่เล็กของเสิ่นเนี่ยนออก ทำได้เพียงไปอุ้มกระต่ายตัวโปรดของเสิ่นเนี่ยนมาให้ เสิ่นเนี่ยนสัมผัสได้ถึงผิวนุ่มของกระต่าย ถึงได้กอดกระต่ายแล้วยอมปล่อยมือจากเสิ่นกังอี้
“ฟู่ว”
ในที่สุดเสิ่นกังอี้ที่อุ้มเสิ่นเนี่ยนวางลงในเปลเด็กได้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ฟางจือยอมใจผู้ชายคนนี้จริง ๆ ผู้ชายคนนี้ต่อหน้าลูกสาวอย่าว่าแต่ความสุขุมเลย แม้แต่ศักดิ์ศรีก็ไม่เหลือแล้ว
“กระต่ายตัวนี้จะอึบนเตียงไหม”
“ไม่หรอก นอนกลางวันกับกวายเป่าออกบ่อย มันเรียบร้อยมาก”
เสิ่นกังอี้ได้ฟังก็พยักหน้า มือคู่เล็กของเสิ่นเนี่ยนกำหูกระต่ายไว้แน่น ใบหน้าเล็ก ๆ ซบอยู่ข้างแก้มขนปุยของกระต่าย ดูแล้วสบายยิ่งนัก