กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 76 ความรักของพ่อฝ่ายตัวร้าย
กระต่ายพวกนี้ไม่ได้กินอะไรมาทั้งวันแล้ว พอเว่ยซูเฟินได้ยินก็นึกขึ้นมาได้เสียทีว่าตัวเองลืมอะไรไป แล้วอาหารของกระต่ายพวกนี้จะทำอย่างไรดี
“ท่านแม่ เดี๋ยวผมขึ้นเขาไปเก็บหญ้ากลับมาให้ครับ”
“ได้ เอาหญ้าอ่อน ๆ หน่อยนะ”
เสิ่นกังอี้พยักหน้า ก้อนแป้งสองก้อนในอ้อมอกมีท่าทางนอนหงายชี้ฟ้าเหมือนกันเปี๊ยบ สองมือสองเท้ากวัดแกว่งไม่หยุด ถอดแบบมาจากพิมพ์เดียวกันไม่มีผิด
“กินไข่ตุ๋นสักหน่อยนะ”
เสิ่นกังอี้ป้อนไข่ตุ๋นให้ลูกสาวของตน เสิ่นเนี่ยนอ้าปากน้อย ๆ กินอาหารที่พ่อฝ่ายตัวร้ายป้อนจนหมด เสวยสุขราวกับเป็นท่านบรรพชนน้อย ๆ อย่างไรอย่างนั้น