เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 42 หมู่บ้านตระกูลเสิ่นตกตะลึง
“วันหน้าเรื่องในบ้านเธอเป็นคนตัดสินใจ อะไรที่ฉันกับพ่อของพวกแกช่วยได้ก็ช่วยแน่นอน”
“ขอบคุณท่านแม่ มีย่าที่ดีอย่างท่าน พวกเสี่ยวหล่างต้องดีใจมากแน่ ๆ”
เว่ยซูเฟินพอได้ยินฟางจือเอ่ยชมตนเอง เช่นนี้แล้วก็หัวเราะร่าทันทีจนใบหน้าแก่ชราฉายรอยย่นยู่ยี่ ในใจรู้สึกหวานล้ำยิ่งกว่าได้กินน้ำผึ้ง
“เอาละ ๆ ๆ เธอรีบกินข้าวแล้วไปสัมภาษณ์งานเถอะ ในบ้านยกให้เป็นหน้าที่ฉันเอง”
ฟางจือพยักหน้า ทั้งยังบอกเว่ยซูเฟินถึงจุดที่เก็บธัญพืชของเรือนที่สองเอาไว้ เว่ยซูเฟินตอนหุงข้าวจะได้ไปหยิบเอาในเรือนที่สองได้เลย
เว่ยซูเฟินเห็นฟางจือไว้วางใจตนเองถึงเพียงนี้ ในใจก็ยิ่งรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ย่อมเป็นเช่นนั้นจริง ๆ สุดท้ายแล้วตัวนางกับตาเฒ่าก็ยังคงต้องพึ่งพาเรือนที่สอง
เฉินฟางและหลี่ชุ่ยฮวา