กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 31 ความคิดเล็ก ๆ ของเฉินฟาง
“ท่านแม่ หรือว่าจะเอาข้าวบดของกวายเป่าให้เสี่ยวเซิ่งกินดี?”
เสิ่นกังหลงหันไปมองเว่ยซูเฟิน ลูกชายคนเล็กของเขายังเด็กอยู่ หากต้องล้มป่วยจนเป็นเรื้อรังคงไม่ดีแน่
เว่ยซูเฟินวางตะเกียบลงแล้วมองเสิ่นกังหลงกับเฉินฟาง สำหรับเธอแล้ว ของของกวายเป่า ใครก็อย่าหวังว่าจะได้แตะต้อง!
“กวายเป่าเพิ่งจะอายุได้ครึ่งปี! แกเป็นถึงลุงใหญ่ พูดคำนี้ออกมาได้ยังไง?”
“เสี่ยวเซิ่งเป็นหวัด พวกแกที่เป็นพ่อแม่ก็ไปหาทางเอาธัญพืชละเอียดกลับมาบำรุงเขาสิ”
“ไม่ใช่มาคอยจับจ้องธัญพืชละเอียดที่น้องสะใภ้รองของแกได้มาจากตระกูลฝ่ายแม่”
พอเสิ่นกังหลงได้ยินว่าข้าวบดที่เสิ่นเนี่ยนกินเป็นของที่ตระกูลฝ่ายแม่ของฟางจือส่งมา พริบตานั้นหน้าก็เริ่มอับอายจนก้มหัวลงด้วยความอาย