เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 ตาศิลาปราณวิญญาณ
ตอนอยู่บนดาวจื้อหยาง ผิวหนังของเหยียนอวี่เฉียวแห้งผากอยู่ทุกวัน ให้ความรู้สึกราวเปลือกไม้ของต้นไม้แก่
ต่อให้เหยียนอวี่เฉียวพกผลึกหิมะไว้ข้างกายตลอดวัน ก็ยังเลี่ยงสภาพนี้ไม่ได้
ครั้นออกจากดาวจื้อหยาง ผิวแห้งผากของเหยียนอวี่เฉียวก็กลับมาขาวผ่องนุ่มนวลดังเดิมในที่สุด
หลังออกจากดาวจื้อหยาง เหยียนอวี่เฉียวกับฉู่อิ่วล่องลอยอยู่ในสุญตานานสองวัน
ยานอวกาศมีความเร็วสูงมาก แม้สองวันจะเป็นเวลาไม่นาน แต่ระยะทางที่ข้ามผ่านไปไม่รู้กี่ปีแสงแล้ว
ครั้งนี้โชคของเหยียนอวี่เฉียวกับฉู่อิ่วยังคงดีดังเคย
คราวนี้คือดาวลวี่หยวนที่เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณธาตุพฤกษา
ดาวลวี่หยวนสมกับเป็นดวงดาวที่พลังวิญญาณธาตุพฤกษาอุดมสมบูรณ์ พืชวิญญาณภายในมีมากกว่าดาวทุกดวงที่เหยียนอวี่เฉียวเคยไป