เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0445 ร่ำไห้น่าสงสาร
เมฆน้อยรับหน้าที่ตัดเถาวัลย์ หลังตัดเถาแล้ว น้ำเต้าวารีที่สุกงอมยังคงลอยอยู่บนผิวน้ำ ส่วนน้ำเต้าวารีที่ยังไม่สุก เมื่อถูกตัดเถาแล้วจะจมลงก้นน้ำ คราวนี้เมฆน้อยต้องคอยยกพวกมันไว้ไม่ให้จมลงสู่ก้นน้ำ
น้ำเต้าวารีหนักกว่าร้อยชั่ง ฉู่อันเยว่ก็ยกไหว เพียงแต่ตอนนี้เธอยังเด็กและกำลังโต เหยียนอวี่เฉียวจึงมักไม่ให้เธอยกของหนัก หน้าที่ถือน้ำเต้าวารีจึงตกอยู่กับเมฆน้อย
ฉู่อันเยว่เพียงรับผิดชอบเก็บพวกมันเข้าไปในหอยมุกมิติก็พอ
เหยียนอวี่เฉียวเห็นว่าลูกเก็บน้ำเต้าวารีอย่างสนุกสนาน จึงไม่ห้าม มีเธอคอยดูแลก็ไม่มีอันตรายใด ๆ อยากเล่นก็เล่นเถอะ ช่วงเวลาไร้กังวลมีเพียงไม่กี่ปี พ้นจากช่วงเวลานี้ไป เมื่อลูกโตแล้วก็ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ตอนที่ยังเล่นได้ก็จงเล่นให้เต็มที่