กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0277 เจ้านกน้อยน่าสงสาร
วิหควิญญาณกระเรียนครามอดกลอกตาใส่เธอไม่ได้ “เธออยากฆ่าก็ฆ่าไป สำหรับความเป็นความตายของพวกมัน ฉันไม่สนใจอยู่แล้ว ฉันเป็นนกเดียวดายตัวหนึ่ง ไม่มีพ่อไม่มีแม่ วิหควิญญาณกระเรียนครามมีมากมายที่รังแกฉัน เธอฆ่าพวกมันก็ถือว่าช่วยระบายแค้นให้ฉัน”
เหยียนอวี่เฉียวพูดไม่ออกอยู่บ้าง “ก่อนหน้านี้ฉันกับฉู่อิ่วไม่เคยเข้ามาล่าในเทือกเขาชิงเฮ่อ ก็เพราะกลัวว่าจะล่าญาติมิตรสหายของเธอจนทำร้ายจิตใจอันบอบบางของเธอ ที่แท้เธอก็เป็นเจ้านกน้อยน่าสงสารหรือ?”
เหยียนอวี่เฉียวตบหน้าผากวิหควิญญาณกระเรียนครามเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นหากฉันกับฉู่อิ่วพบวิหควิญญาณกระเรียนครามเข้า พวกเราจะลงมือจริง ๆ ตอนนั้นเธออย่าเสียใจก็แล้วกัน”