กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0273 อาณาเขตปราณวิญญาณ
เหยียนอวี่เฉียวฟังแล้วส่ายหน้าพลางยิ้มตาหยี “ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง”
เหยียนอวี่เฉียวยิ้มตาหยี โน้มไปกระซิบข้างหูเขาเบา ๆ ว่า “คุณกำลังจะได้เป็นพ่อแล้ว”
ฉู่อิ่วชะงักงันไปนาน กว่าจะเรียกเสียงของตนกลับคืนมาได้ “จริงเหรอ ฉันจะได้เป็นพ่อแล้ว?”
ระหว่างพูด เขาก็มองไปยังท้องของเธอ ท้องน้อยยังแบนราบ มองไม่เห็นความแตกต่างแม้แต่น้อย
เหยียนอวี่เฉียวพูดอย่างจนใจ “ตอนนี้มันยังเล็กเท่าเมล็ดงา ย่อมมองไม่ออกอยู่แล้ว อีกไม่กี่เดือนก็น่าจะเห็นชัดขึ้น”
ตอนนี้ฉู่อิ่วมองดูอย่างเหม่อลอย เหยียนอวี่เฉียวพูดอะไรก็เป็นอย่างนั้น เขาไม่ยอมให้เธอทำงานหนักแม้แต่น้อย บอกให้เธอเก็บไว้รอเขากลับมาค่อยทำ