ตอนที่ 212 ผลไม้อัคคีเพลิง

ตอนที่ 212 ผลไม้อัคคีเพลิง

“อย่าสนใจเลยว่าฉันจะอุบไว้หรือไม่ ยังไงพอพระอาทิตย์ออก พวกคุณออกไปเดินสักรอบก็เข้าใจเอง” เหยียนอวี่เซิ่งกล่าวอย่างหมดคำพูด

หลังพระอาทิตย์ขึ้น คนตระกูลเหยียนก็ออกไปเดินเล่นนอกเมืองรอบหนึ่งตามคาด

เพิ่งออกมา พวกเขาก็พบว่าอุณหภูมิสูงที่เดิมทำให้หงุดหงิดรำคาญราวกับอ่อนโยนลงมากแล้ว ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เพียงเดินอยู่ใต้แสงอาทิตย์ก็เหงื่อไหลโซมกาย กระทั่งไม่ขยับตัวยังเริ่มมีเหงื่อออก

หลังดื่มซุปปลานั่น ตอนนี้ต่อให้เดินไปมาก็ไม่เหงื่อออก ไม่ต่างจากการเดินอยู่กลางแจ้งในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วง

เหยียนอวี่เซิ่งถูกคนในบ้านพากันชื่นชม “อวี่เซิ่ง ไม่เลวเลยนะ ถึงกับหาของดีเช่นนี้เจอได้”