กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 125 ผู้ช่วยครัวตัวน้อย
ตอนที่พวกเขากลับไป แต่ละคนต่างอุ้มแตงโมลูกใหญ่ไว้คนละลูก จนผู้คนระหว่างทางอิจฉาตาร้อนกันไปหมด
“แตงโมพวกนี้ดูหวานมากเลย”
“แค่มองก็ดูออกแล้วหรือว่าแตงโมหวาน นายเอาแต่พูดจาเหลวไหล”
“ไปให้พ้น นายไม่เข้าใจหรอก ฉันไม่ได้แค่มองเห็น แต่ยังได้กลิ่นด้วย มันต้องหวานแน่”
“จมูกนายเป็นจมูกหมาหรือไง ถึงได้กลิ่นออกด้วย”
ชายหนุ่มข้างกายเตะเขาเข้าให้ทันที “สมองหมูจริง ๆ ไม่อยากพูดกับนายแล้ว” เตะเสร็จก็สะบัดมือเดินจากไป
ชายหนุ่มที่ถูกเตะลูบก้นตัวเองพลางตะโกนตามหลัง “พี่ ลงมือหนักเกินไปแล้ว”
พอได้ยินเสียงตะโกน ชายหนุ่มคนนั้นก็ยิ่งหนีเร็วกว่าเดิม