กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0097 วิหคเหิน
สิ่งแรกที่เหยียนอวี่เฉียวทำหลังกลับถึงบ้าน คือเก็บเกี่ยวข้าวเยียนจือหงและข้าวไฉ่จินอวี้ในมิติต้นกำเนิดทั้งหมด อาศัยช่วงอากาศดี แดดจัด นำข้าวเปลือกแดงชาดและข้าวเปลือกไฉจินอวี้ที่เก็บเกี่ยวแล้วออกมาตากให้แห้ง
หลังเก็บเกี่ยวเสร็จ เหยียนอวี่เฉียวจึงนึกขึ้นได้ว่าตนไม่มีที่กว้างพอจะตากข้าวเปลือกเหล่านี้ “ฉู่อิ่ว ข้าวเปลือกของฉันไม่มีที่ให้ตาก”
ฉู่อิ่วเอ่ยถาม “เธอมีข้าวเปลือกต้องตากเท่าไร?”
เหยียนอวี่เฉียวกลับเข้าไปในมิติต้นกำเนิด คำนวณคร่าว ๆ แล้วออกมาตอบ “ฉันมีข้าวเปลือกพืชวิญญาณราว 15 ล้านกว่าหน่วยที่ต้องตาก”
เมื่อได้ยินจำนวนนี้ ฉู่อิ่วชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนถามอย่างตกใจ “ทั้งหมดนี้เป็นข้าวเปลือกวิญญาณ?”