กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 72 เมล็ดแตงโม
กลับถึงบ้านแล้วนอนหลับไปตื่นหนึ่ง พอลืมตาขึ้นก็พบว่าข้างนอกมีฝนปรอย ๆ
เมื่อเงยหน้ามองออกไป หยาดฝนร่วงหล่นติ๋ง ๆ ซุ้มต้นองุ่นพลังงาน ต้นสาลี่เหลือง ไม้ดอกไม้ประดับพลังงานบางส่วน และบุปผาจันทราชโลมหลายต้นที่ปลูกในเปลือกหอย ต่างกำลังดื่มด่ำกับการอาบน้ำจากธรรมชาติอย่างสำราญ
พวกมันต่างชูใบอย่างกระปรี้กระเปร่า ปล่อยให้หยาดฝนชะล้างฝุ่นผงบนกาย และผลิยอดอ่อนใหม่ขึ้นมา ฝนวสันต์ล้ำค่าดุจน้ำมัน คงหมายถึงภาพเช่นนี้เอง
เหยียนอวี่เฉียวไม่ได้หลอมสร้างอะไร เพียงนั่งบนโซฟาที่ระเบียงชั้นสองชมทิวทัศน์ พลางกินเกาลัดที่ฉู่อิ่วแกะให้ข้างกาย รวมถึงปลาตัวจิ๋ว