กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0030 สุราผลสาลี่
เหยียนอวี่เฉียวพูดอย่างจนใจ “อะไร อะไรกัน พวกเธอจะมองฉันด้วยสายตาคับข้องใจแบบนั้นทำไม ถ้าฉันไม่เอาใบผักพวกนี้ให้พวกมันกิน พวกมันก็อดตายสิ ถ้าพวกมันตาย ฉันก็ไม่มีอะไรจะกินเหมือนกัน”
ทุกคนพูดพร้อมกัน “ก็แค่รู้สึกว่าคนยังสู้กระต่ายไม่ได้”
เหยียนอวี่เฉียวพูดอย่างจนคำพูด “พวกเธอกินใบอ่อน พวกมันกินใบแก่ ทำไม พวกเธอจะเอาแม้แต่ใบแก่ด้วยหรือ”
กระต่ายหลายตัวจ้องพวกเธอ ก่อนแย่งใบผักในมือเหยียนอวี่เฉียวไป แล้วกินหมดในไม่กี่คำ
เจ้าคนเลวพวกนี้ ยังคิดจะแย่งใบผักของพวกมันอีก ถุย ไร้ยางอาย
เหยียนอวี่เฉียวแทบหัวเราะตายกับท่าถุยของกระต่าย