เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0021 น้ำผึ้งวิญญาณ
สัตว์ประหลาดบนดาวม่านหมอกรำคาญพวกเขาจนแทบตายแล้ว ทั้งวันเอาแต่ถือแหจับปลากระจอก ๆ มาคล้องแล้วคล้องอีก น่ารำคาญสัตว์ชะมัด
ต่างจากสัตว์ประหลาดบนดาวม่านหมอกที่ด่าทอไม่หยุด ทีมล่าของดาวอวี้เฉวียนกลับสุขจนแทบคลั่ง มันสะใจเกินไปแล้ว เจอสัตว์ประหลาดก็คล้อง ไม่ว่ามันจะเป็นสัตว์ประหลาดชนิดไหน คล้องให้จบเรื่อง พอคล้องได้ก็ราวกับโดนร่ายมนตร์ ความสามารถของสัตว์ประหลาดก็หายไปหมด
สะใจ สะใจเหลือเกิน ภารกิจแบบนี้พวกเขาทำได้จนแก่จนตาย
เหยียนอวี่เฉียวก็หลอมสร้างอย่างมีความสุขเช่นกัน ระหว่างหลอมสร้างก็เมาท์มอยกับคนอื่นไปด้วย สนุกจริง ๆ
คุณหนูเหยียน คุณไม่รู้หรอก ทีมล่าจากดาวดวงอื่นเห็นตาข่ายจับปลาสีทองขนาดเล็กของพวกเราแล้วตาแดงก่ำ พวกเขาล่าสัตว์กันอย่างยากลำบากอยู่ข้าง ๆ แต่พวกเราแค่คล้องแล้วลากกลับไป ความแตกต่างนี้ช่างน่าเวทนาเกินไป
เหยียนอวี่เฉียวฟังอย่างออกรส “พวกเขาคงไปซื้อแหจับปลาขนาดเล็กในซิงหว่างสินะ ฉันเห็นว่าราคาของแหจับปลาขนาดเล็กในซิงหว่างขึ้นมาหลายเท่าแล้ว ที่สำคัญคนซื้อยังไม่น้อยเลย”