กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เอ เอ
ทนทุกข์ทรมานอยู่ในน้ำนั่นทั้งวันทั้งคืน...
เมื่ออู๋อวิ๋นได้ยินคำพูดของติงเม่าฉิน เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัว
หลังจากถูกทำให้เป็นตัวตายตัวแทน เหล่าผีพรายอย่างพวกเขาที่อยู่ในน้ำ ยามกลางวันจะรู้สึกเหมือนถูกไฟนับหมื่นดวงแผดเผาร่างกาย ส่วนยามราตรีมาเยือน จะต้องพบกับความหนาวเย็นเสียดแทงเข้าถึงกระดูก ทรมานกลับไปกลับมาระหว่างความร้อนและความเย็นเช่นนี้ไม่จบสิ้น
เมื่อเวลาผ่านไป ผีพรายที่ถูกทรมานย่อมไม่มีตนใดที่มีสภาพจิตใจปกติ พวกมันมักจะเต็มไปด้วยความแค้นเคือง และคิดเพียงอย่างเดียวคือรีบหาตัวตายตัวแทนเพื่อจะได้ไปเกิดใหม่เสียที
อู๋อวิ๋นถอนหายใจออกมาเมื่อคิดได้ดังนั้น ก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายไป