กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 คืนสู่ภูเขา
“ในที่สุดก็กลับมาแล้ว” หลิวหนิงพึมพำกับตนเอง
เมื่อมองประตูภูเขาสูงตระหง่านตรงหน้า ทั้งสองต่างรู้สึกโล่งอกอย่างยิ่ง นับตั้งแต่ข้ามภพมา นี่เป็นครั้งที่หลิวหนิงเข้าใกล้ความตายมากที่สุด ความอันตรายระหว่างทางทำให้เขายังหวาดผวาไม่หาย หากจิ้งจอกขนร่วงเตือนช้ากว่านั้นอีกนิด หรือเขาตอบสนองช้าไปหน่อย หรือมุกชักนำอัสนีสองลูกนั้นใช้การไม่ได้ คนที่นอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นคงเป็นเขาแล้ว