กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 ตลาดผู้บำเพ็ญ
“จากที่นี่ไปสี่ร้อยลี้มีตลาดผู้บำเพ็ญอยู่แห่งหนึ่ง พวกเจ้าทั้งสองเข้าสู่ขั้นหลอมปราณแล้ว ถึงเวลาออกไปฝึกฝนผ่านประสบการณ์บ้าง” ผู้อาวุโสกล่าว
“ตลาดผู้บำเพ็ญ?” หลิวหนิงกับหลิวเฉียนมองหน้ากัน ต่างรู้สึกหวั่นไหวอยู่ในใจ พวกเขารู้จักตลาดผู้บำเพ็ญ เพราะในสมุดบันทึกของสำนักศึกษาประจำตระกูลมีบันทึกถึงเรื่องนี้ไว้หลายครั้ง เพียงแต่ทั้งสองไม่รู้ว่าตลาดที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ใด หากรู้แล้ว ด้วยนิสัยชอบเที่ยวเตร่ของเด็กหนุ่มผู้ไม่ธรรมดาอย่างหลิวเฉียน ป่านนี้คงไปเปิดหูเปิดตาแล้ว
จากนั้นทั้งสามก็หาที่เปลี่ยวแห่งหนึ่ง ผู้อาวุโสหยิบสิ่งของชิ้นหนึ่งออกมาจากถุง มันขยายใหญ่ขึ้นเป็นเรือลำเล็กในพริบตา