กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10
ซางอวี่ค้นพบความสนุกใน “สำนักงานรื้อถอน” เขามีงาน “เป็นทางการ” สักอย่าง จนพูดกับคนในครอบครัวได้อย่างมีหลักฐานมั่นใจ
ออกจากบ้านเช้ากลับดึกอย่างชอบธรรม
นาน ๆ ทีจะมีเวลาแวะไปดูร้านสัตว์เลี้ยงของซางอิ่ง กลับบังเอิญเจอเธอนั่งอยู่ในห้องตรวจคนเดียว ร้องไห้จนเส้นผมเปียกชื้นติดเต็มใบหน้า
ซางอวี่ชะงัก “เป็นอะไรไป”
ถูกรังแกงั้นหรือ
เรื่องงานหรือเรื่องความรัก
ปฏิกิริยาแรกของเขาคือใช้อำนาจกดคน ใช้ความรุนแรงตอบโต้ความรุนแรง พอตั้งสติได้ก็สงบลงอย่างรวดเร็ว แล้วถามซางอิ่งว่าเกิดอะไรขึ้น
ซางอิ่งทั้งน้ำตาไหลทั้งพูดว่า “หมาหมูหย่วนตายไปแล้ว ยังถูกพวกนั้นขุดขึ้นมากินกันอีก ขาดเนื้อคำนี้ไม่ได้เลยหรือไง!”