กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวี๋เยวี่ยถงทั้งโกรธทั้งขำ เธอยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองอย่างแรงหนึ่งฉาด
ฝ่ามือนี้ เธอตบเพื่อเตือนตัวเองที่หลงรักจนหน้ามืดตามัวและมองคนไม่เป็น
อีกทั้งเพื่อให้ตัวเองจดจำบทเรียนของวันนี้ไว้
จ้าวหย่งเหนียนถึงกับมึนงงเมื่อเห็นอวี๋เยวี่ยถงตบหน้าตัวเอง “คุณกำลังทำอะไร?”
อวี๋เยวี่ยถงมองจ้าวหย่งเหนียนด้วยแววตาเคียดแค้นลุกโชน “ไม่หย่าก็พังกันไปข้างหนึ่ง ยังไงฉันก็ไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้ว” พูดจบเธอก็หิ้วถุงสัมภาระเดินจากไป
จ้าวหย่งเหนียน “……”
“เยวี่ยถงไม่ได้กลับมากับแกเหรอ?” มารดาจ้าวขมวดคิ้วเมื่อเห็นจ้าวหย่งเหนียนกลับมาคนเดียว “เธอแต่งงานกับแกแล้ว บ้านเราเสียเงินไปตั้งมากมายกว่าจะรับเธอเข้าบ้าน แต่เธอกลับเอาแต่ไปอยู่บ้านเดิมฝ่ายหญิงทุกวัน แบบนี้มันหมายความว่ายังไง”