กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายอวี๋ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?” หลัวจือเซี่ยเห็นอวี๋เยวี่ยถงทำท่าราวกับจะเป็นลมในวินาทีถัดไป จึงพยุงเธอให้นั่งลง
เฝิงอวิ๋นเช่อรินน้ำให้อวี๋เยวี่ยถงหนึ่งแก้ว
อวี๋เยวี่ยถงกุมแก้วเคลือบลายถังไว้ น้ำตาหยดแหมะ ๆ ลงในแก้ว ร้องไห้จนตัวสั่น
หลัวจือเซี่ยกับเฝิงอวิ๋นเช่อสบตากัน ต่างทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง
ซูฉิงดึงกระดาษทิชชูมาปึกหนึ่งแล้วยัดใส่มืออวี๋เยวี่ยถง ก่อนถามเสียงเบา “สหายอวี๋ เกิดอะไรขึ้นคะ?”
อวี๋เยวี่ยถงเงยหน้า ดวงตาแดงก่ำมองซูฉิง แล้วก็ร้องไห้โฮออกมา
น้ำในแก้วเคลือบลายถังกระฉอกออกมา ซูฉิงจึงวางแก้วลงบนโต๊ะ
มีลูกค้าเดินเข้าร้าน เฝิงอวิ๋นเช่อรีบไปต้อนรับ
อวี๋เยวี่ยถงร้องไห้เสียงดังมาก แม้แต่คนเดินผ่านไปมาก็ยังอดยืนชะโงกหน้ามองเข้ามาในร้านไม่ได้