กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่เป็นอะไรจริง ๆ เหรอ?” จางชุ่ยฮวามองใบหน้าของซูฉิงที่ยังคงซีดเผือด ไร้สีเลือดแม้แต่น้อย
เธอเหลือบมองโทรศัพท์แล้วขมวดคิ้วน้อย ๆ
ซูฉิงส่ายหน้า น้ำเสียงสั่นเครือ “เรากลับบ้านกันเถอะ”
เธอต้องกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วค่อยไปตามนัด
เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ลักพาตัวอวิ๋นโจวกับถังถังไปเพื่ออะไร?
พุ่งเป้ามาที่เธอหรือ?
หรือพุ่งเป้ามาที่โจวหวยจิ่น?
หรือว่าพุ่งเป้าไปที่ตระกูลโจว?
เวลานี้ในหัวเธอมีเพียงความคิดเดียว อวิ๋นโจวกับถังถังจะต้องไม่เป็นอะไรเด็ดขาด!
ซูฉิงกลับบ้านไปถอดชุดกระโปรงออก เปลี่ยนเป็นเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาว สวมรองเท้าส้นแบน ล็อกประตูบ้าน แล้วขับรถรีบไปยังที่อยู่ที่อีกฝ่ายบอก